Je bent jong, en je wilt wat​

Je bent jong, en je wilt wat

Je bent jong, en je wilt wat. Met grote bewondering keek ik de afgelopen weken naar die duizenden jongeren die op straat trokken om een duidelijke boodschap te geven. Het klimaat, doe er iets aan. Ergens ben ik altijd gefascineerd door het jeugdige enthousiasme dat van deze jongeren afdruipt. Wat mij vooral boeit aan de manier waarop zij op straat komen, is dat zij op straat komen als een quasi onbeschreven blad. Dat maakt hun overtuiging nog zovelen maal sterker. Zij beslissen niet, toch vaak niet op die leeftijd, wat er in hun dagelijkse leven gebeurt. Ze kunnen zelfs niet gaan stemmen, wat maakt dat ze eigenlijk geen inspraak hebben in het huidige debat. De eerstvolgende keer dat deze jonge mensen mogen stemmen zal binnen 5 jaar zijn, en dan is het hoogstwaarschijnlijk al te laat.

Laat net dat zijn waarom het zo sterk is dat ze zich verenigen. Als jonge rebellen staan ze gezamenlijk op en volgen ze het voorbeeld van de grote massa die enkele weken ervoor ook de straten van Brussel vulde. Ze raken met zijn allen aan 12.500 mensen! 12.500. Een cijfer om U tegen te zeggen. Ik hoop alvast dat ze dit volhouden, blijven doen en dat hun aantallen alleen maar groeien. Want tussen ons gezegd en gezwegen, het wordt tijd dat er eens serieus wordt gewerkt aan het klimaat. Amper twee dagen, twee volle dagen, na de grote mars in Brussel, met meer dan 75.000 aanwezigen, stemde ons land tegen de nieuwe Europese richtlijnen voor energiebesparing. Beschamend! Schaam u diep, België! 

Hoe hoopvol deze klimaatmarsen waren, hoe ergerlijk de kritieken die deze jongeren kregen te verwerken. De generatie die voor het grootste stuk verantwoordelijk is voor het ganse klimaatdebacle, stond al klaar met hun antwoord. Blijkbaar moeten deze jongeren op de schoolbanken blijven zitten, ongeïnteresseerd blijven en vooral heel hard doen wat hen wordt opgelegd. Het woord spijbelen werd meermaals in de mond genomen, tot zelfs onderstaande reactie toe:

Zoonlief, als ik merk dat je in Brussel bent om te spijbelen: je PS4 vliegt de vuilbak in, iphone ook en achter die MacAir mag je fluiten.

Wat dan met de betogingen van mei 1968? Wat met de suffragettes die op straat kwamen, tegen de goesting van manlief? Hadden al die mensen dan ook geen recht van spreken? We zouden verdomme, excuseert u mij voor mijn taalgebruik, moeten blij zijn dan onze jeugd kritisch is. Dat ze een mening hebben en die ook willen verkondigen. De dag van vandaag kunnen ze ook gefundeerde meningen vormen. Het wereldwijde web laat ons toe om gericht naar informatie te zoeken en daar maakt onze jeugd zeker en vast gebruik van. 

Ik zag ook enkele scholen die excursies organiseerden naar de mars, die als educatief moment de mars beleefden. Dit kon ik alleen maar toejuichen! Zoals iemand eerder zei deze week, hebben deze studenten meer leerdoelen bereikt door met aan deze mars deel te nemen, dan ze op dezelfde dag op school zouden kunnen bereiken. Onze jongeren zijn heus niet dom en onwetend. Als we kijken naar hoe volwassen iemand als Anuna Dewever of Greta Thunberg ons van repliek voorzien, dan doe ik daar alleen maar mijn hoed voor af. Respect, met een grote R.

Laat dit een oproep zijn aan de oudere generaties om ook te luisteren naar jongeren. Niet alleen wereldwijd of in Belgie, maar ook zeker en vast in onze mooie stad Ieper. Ga naar ze toe en ga met hen in debat. Ze zijn echt niet zo onwetend als sommige onder jullie denken.